Zdejší ocel znal celý svět, dnes bohužel řízeně mizí pod dohledem bezpočtu kamer a čidel...

Jako bájný Fénix z popela povstává tento pivovarský architektonický skvost, jehož ležák byl tehdy pojmem. Při mé návštěvě docházelo k vyklízení sutin a odpadků a údajně se ve spolupráci s Národním muzeem pivovarnictví chystalo zpřístupnění objektu pro veřejnost, kterou jsem tímto předběhl. Dokonce by mělo dojít i k obnově vaření piva, a tak nezbývá, než místnímu spolku držet palce a těšit se na ochutnávku první várky.... :) Já se mezitím pokochal prostory varny, sladovny, hvozdu a monumentálních ležáckých sklepů.

Jak powiedziała Micinka, mamy lato, więc jest gorąco jak w piecu... W piecu cegielni jest teraz chłodno, ale i tak lepiej skoczyć nad wodę ;)

Wieże, które stanowią kluczowe urządzenia do produkcji wyrobów chemicznych – miejsce, w którym czas się zatrzymał i gdzie stuletnia przeszłość spotyka się z nowoczesnością. Dawniej były wypełnione wapieniem, a przez nie przepływał kwas. Na dole do dziś zachowała się sieć transportu szynowego z wózkami i przenośnikami kubełkowymi, przypominająca czasy powstania kompleksu 120 lat temu. W zasobnikach wciąż znajdują się zapasy wapienia, choć służą one już innym celom, a z jednej strony przestrzeń z nowym przenośnikiem oświetlają świetlówki, a na górze – z jednej strony siedział, a z drugiej do dziś siedzi dyspozytor...co więcej, można tu natknąć się nawet na działający alarm, więc jest to trochę zwariowane.

Wspaniała okazja, by zajrzeć do miejsc, które w innym przypadku byłyby niedostępne, przed rozpoczęciem prac konserwatorskich

To już koniec....... Ostatnia obiecana wycieczka – do hali oczyszczalni, gdzie jednak znajdują się również różne warsztaty, biura mistrzów, punkty wydawania materiałów oraz magazyny. Do takiego zakładu należy oczywiście również niezbędny budynek z zapleczem dla pracowników w postaci szatni i pryszniców, biur, kartotek, a także archiwum.

Odlewnie to nie tylko hale produkcyjne, ale na przykład również stołówka zakładowa, stosy dokumentów, prysznice dla pracowników, biura, sale szkoleniowe, a nawet magazyn sprzątaczki... :)

Laboratorium fotograficzne, sala prób, laboratoria oraz ich wentylacja. Wszystko to było tu potrzebne i na razie można to tu zobaczyć...

Te wagoniki zna chyba każdy, kto jako dziecko miał w domu kolejkę PIKO. Są to wagony powstałe w latach 50. dla DB, które po wojnie musiały zmodernizować tabor do przewozów pasażerskich. Nie było jednak innego wyjścia, jak tylko przebudować na przykład stare pruskie wagony z okresu jeszcze przed I wojną światową. W wyniku przebudowy powstały te trzyosiowe wagony drugiej i trzeciej klasy, które służyły aż do lat 80. W przypadku tych zachowanych wagonów miała nastąpić renowacja, najprawdopodobniej na potrzeby muzealne, ale z jakiegoś powodu nic z tego nie wyszło, dlatego można dostrzec różne stopnie zaawansowania prac nad ich wnętrzami, łącznie z rysunkami powiewającymi na wietrze.

Jedna z osłon pod fabryką ustępuje miejsca budowie osiedla mieszkaniowego.

Pod względem skali produkcji sprzętu komputerowego przedsiębiorstwo to należało do najbardziej wydajnych w Czechosłowacji. Do 1975 roku dostarczył użytkownikom krajowym i zagranicznym z asortymentu głównych produktów: 18 000 maszyn perforacyjnych, 220 komputerów do przetwarzania informacji, 1 000 komputerów analogowych MEDA oraz 160 jednofunkcyjnych komputerów analogowych... A dziś już go nie ma. Zniknęła w zawrotnym tempie, aby zwolnić lukratywne miejsce dla projektu deweloperskiego, więc kiedy Robert zwrócił mi uwagę, że zaczyna się jej rozbiórka, nie zdążyliśmy już tam zbyt wiele zobaczyć z moim znajomym. Z jednej strony z okien wyrzucano wyposażenie, z drugiej koparka już podgryzała budynek.

Barokowy pałac, który dość często zmieniał właścicieli, w tym znane rody. Jeden z nich sprzedał go następnie dziekanowi wydziału prawa, który kazał dobudować do starego pałacu nowy budynek w stylu angielskiego gotyku oraz założyć park w stylu angielskim. Po jego śmierci wdowa przekazała pałac krewnemu, którego potomkowie niestety nie dbali o niego. Nowy właściciel wyremontował go w 1938 roku. Kolejny nabył go w 1945 roku, ale trzy lata później komuniści odebrali mu zarówno zamek, jak i majątek ziemski, a od lat 50. urządzili w nim dom dziecka. W nowym tysiącleciu zamek został opuszczony, wystawiono go na sprzedaż, a obecnie powoli niszczeje w rękach dewelopera. Szkoda go...

Kiedyś znajdowało się tu prywatne sanatorium dla osób cierpiących na choroby nerwowe i płucne, jednak z powodu żydowskiego pochodzenia właścicieli zostało zamknięte podczas II wojny światowej. Po nacjonalizacji przeprowadzonej przez komunistów w latach 50. przez długi czas mieściła się tu klinika pulmonologiczna. Dzisiaj niestety są tu już tylko bezdomni, o czym świadczą starannie ułożone buty przy jednych drzwiach... Być może miejsce to doczeka się lepszych czasów, skoro kompleks ma nowego właściciela.

...odpowiada Maruna... Huk tokarek zastąpiło gruchanie gołębi, dudnienie pras i trzask hydraulicznych nożyc do blach zastąpił łoskot rozbijającego się szkła spadającego z okien dachowych, a huczenie pieców zastąpił wiatr przetaczający się przez halę. Jedynie zobowiązanie towarzyskie wciąż mocno trzyma się swojego miejsca.

Fitko s hotelem udělané v bývalé továrně a vile majitelů. Na to, že skončilo teprve před pár lety, je v dost žalostném stavu, který hodně vypovídá o kvalitě provedených prací...

„...są chętnie odwiedzane przez cały rok, nawet zimą: przyjeżdżają tu chorzy, którzy potrzebują opieki medycznej, świeżego powietrza, spokoju i dobroczynnych zimowych sportów; jeżdżą tu na nartach, łyżwach, rakietach śnieżnych i sankach w parku oraz w lesie. Największą zaletą tych uzdrowisk jest ich przytulność: nie olśniewają przepychem, ale wręcz przyciągają swoją miłą prostotą i skromnością, zastępując wielu chorym domową atmosferę. Wszyscy goście spotykają się we wspólnej jadalni, w której, podobnie jak w parku, często organizowane są swobodne rodzinne zabawy. Uczelnia oferuje leczenie borowiną, masażami, gimnastyką szwedzką, wodą, słońcem, parą, dwutlenkiem węgla i elektrycznością. Szczególnie skuteczne jest tu leczenie osób, które przeszły ciężką chorobę lub operację i potrzebują dalszej opieki oraz spokoju; a także anemii, cukrzycy, podagry, reumatyzmu, chorób płuc, wątroby, układu pokarmowego, rdzenia kręgowego i układu nerwowego itp. „Nie ma chyba choroby, której nie leczono by tutaj”. Czas zniszczył to wszystko, a z niegdyś słynnych uzdrowisk pozostały jedynie ruiny.

Jednoduchý zámek vzniká koncem 18. století za vlastnictví Storchenfeldů. Po roce 1948 je zámek jako spousta jiných komunisty ukraden a stavá se součástí JZD. Ve známé komedii z devadesátých let se bavíme nad tím, jak se zanedbaná vesnice snaží přiblížit světu a pomoct jí má i družba s Itálií. Jenže, italští podnikatelé v ČR skutečně v devadesátkách houfně vykupují nemovitosti a pozemky. Své o tom ví i tento zámek. Mezi památkami nechvalně známý Mauro Piccinini tady vlastní skoro všechno. Vlastní i zdejší památkově chráněný zámek s hospodářstvím. A jak už to v jeho péči tak bývá, v zámku se prohání jen meluzína, padá tu jedna střecha za druhou...no prostě, ta družba, se moc nepovedla, co říkáte?

☢️