Obóz pionierski był ośrodkiem wypoczynkowym dla dzieci z czasów dawnej NRD. Przeznaczony był przede wszystkim dla dzieci pracowników dużych przedsiębiorstw, które prowadziły te obozy w ramach opieki socjalnej. Na terenie ośrodka znajdowały się budynki mieszkalne, pomieszczenia wspólne oraz boiska sportowe i tereny rekreacyjne. Pobyt łączył w sobie gry, wycieczki i wychowanie zbiorowe, często powiązane z ówczesnymi tradycjami pionierów. Po zmianie sytuacji politycznej działalność została zakończona, a obiekt stopniowo popadał w ruinę; obecnie jest w większości opuszczony i przypomina typowy ośrodek wypoczynkowy tamtej epoki.

Dawny firmowy dom wypoczynkowy stoi opuszczony już od ponad 20 lat. Ostatni właściciel, który korzystał z tej nieruchomości aż do końca lat 90., miał trudności z tym, by kompleks budynków zaczął przynosić zyski lub by go sprzedać. Po tym, jak dom narobił długów w wysokości co najmniej 30 000 DM miesięcznie, właściciel rzekomo, zgodnie z informacjami z odpowiednich forów internetowych, powiesił się w basenie przy domu. Nie udało się jednak zweryfikować tej informacji. Od 1993 roku budynek był przez rok zamieszkany przez Federalną Straż Graniczną. W listopadzie 2020 roku pożar całkowicie zniszczył konstrukcję dachową. Z ogniem walczyło osiemdziesięciu strażaków.

Ten obecnie niszczejący budynek został wzniesiony w latach 60. XX wieku jako jeden z dwunastu szpitali rezerwowych na wypadek wojny. W tamtym czasie była w pełni wyposażona, ale nigdy nie leczono w niej żadnego pacjenta. Obiekty te przygotowano na wypadek sytuacji kryzysowej – w razie potrzeby musiały być gotowe do przyjęcia pacjentów w ciągu kilku dni, ale fakt ich istnienia był ściśle utrzymywany w tajemnicy przed opinią publiczną.

W regionie Karlowe Wary znajduje się dawny, opuszczony szpital, który został zbudowany około 1890 roku i zamknięty w 1958 roku. Po zamknięciu szpitala podobno do 1990 roku funkcjonował tu prywatny dom spokojnej starości, od tego czasu budynek stoi pusty. Źródła wspominają również, że w latach 1938–1945 w budynku tym mieściło się niemieckie stowarzyszenie Lebensborn, a wcześniej funkcjonowało tu sanatorium prowadzone przez Zakon Rycerzy Maltańskich, które po 1926 roku zostało sprzedane.