*Z ROBERTEM (jego odkrycie)* Dom jest dość stary, a jego elementy architektoniczne i wyposażenie nawiązują do połowy XX wieku. Dom zachowuje ślady dawnego wiejskiego życia, naznaczonego trudnościami i stopniowym upadkiem… Przenika go atmosfera głębokiej nostalgii i przytłaczającego smutku. Tchnie przeszłością, ale jednocześnie jest pełen zapachu, wilgoci, kurzu i rozkładu. Każdy przedmiot opowiada swoją historię o życiu, które niegdyś tu tętniło, o pracy, troskach i radościach. Dzisiaj dom ten jest świadectwem zapomnianego świata i przemijalności ludzkiej egzystencji. Rodzina najprawdopodobniej od pokoleń utrzymywała się z rolnictwa i hodowli zwierząt. Duże wagi, jarzma, narzędzia rolnicze oraz pozostałości po oborze lub gołębniku świadczą o tym, że dom był centrum ich gospodarstwa. Ludzie żyli tu w zgodzie z rytmem natury i pracami sezonowymi. Żyli bardzo skromnie, bez żadnych luksusów. Piec na paliwo stałe, prowizoryczna kuchnia i ogólny stan domu wskazują na brak środków finansowych, ale jednocześnie na ogromną pracowitość i pomysłowość.

Piękna chatka w lesie. Przeszliśmy ją z suczką… Dawno nie widzieliśmy tak dobrze zachowanej i stosunkowo uporządkowanej chatki. Niestety stwierdzenie, że brakuje tu wielu rzeczy (sądząc po kurzu i wiadomościach dla złodziei), tylko utwierdza mnie w przekonaniu, że „nie każdy urbexowiec jest taki sam”. Ktoś ukradł nawet agregat, dzięki któremu w domku było prąd. A musiało im to dać niezły wycisk, bo nawet z suczką miałam pełne ręce roboty, żeby ją wprowadzić do środka i potem wyprowadzić... Ten, kto ją zaprojektował i zbudował, musiał być dość spostrzegawczy. Aby ogrzać całą chatę, zbudowano sieć tuneli i korytarzy, w których rozchodziło się ciepło. Najprawdopodobniej z kominka lub pieca. Szkoda, że tak niszczeje... W środku już przecieka, a sufity są miejscami mokre...

Ten dom stoi opuszczony od około siedmiu lat. Należy do pana, który prowadził antykwariat. On jednak pozostawia go w stanie zaniedbania i mieszka gdzieś w górach. Niestety, dom ten znają również ci, którzy tylko go plądrują i wynoszą stąd różne rzeczy. Widać to dość wyraźnie na zdjęciach. Poza tym przepraszam za (brak) jakości zdjęć.

Niewielki bunkier niedaleko Pragi. Przepraszam za jakość zdjęć.